“Wat is er mis met opa?” vroeg de drie jaar oude Daniël aan zijn vader. “Opa is gestorven,” vertelde zijn vader hem voorzichtig. “Gestorven?” vroeg Daniël. Vader koos zijn woorden zorgvuldig: “Wel, opa slaapt en hij wordt heel lang niet wakker.”

Terwijl de familie en vrienden zich rond het graf verzamelden werd opa’s kist in de aarde neergelaten. Toen familieleden aarde in het graf schepten greep Daniël zijn vaders arm.  “Zeg dat ze ophouden, papa!” zei hij dringend. Opa zal vies worden en als hij wakker wordt moet hij in bad!”

Net als Daniël zijn veel mensen onzeker over wat er gebeurt als iemand sterft. Sommige mensen geloven, dat wanneer mensen doodgaan zij direct naar de hemel gaan, terwijl anderen geloven dat er helemaal niets is na de dood. Veel mensen weten niet wat ze moeten geloven en zijn bang voor de dood en hebben geen hoop.

De dood raakt iedereen en het is heel belangrijk, dat wij begrijpen wat er werkelijk gebeurt wanneer iemand sterft. In de Bijbel kunnen duidelijke antwoorden over de dood worden gevonden.

Toen een vriend van Jezus stierf

Er staan verschillende verhalen in de Bijbel over mensen, die stierven. Eén zo’n verhaal gaat over een man, die samen met zijn twee zusters in de stad Bethanië woonde, Maria en Martha. Zijn naam was Lazarus en hij was een dikke vriend van Jezus.

Terwijl Hij een andere stad bezocht hoorde Jezus dat Lazarus ernstig ziek was. Jezus zei tegen zijn discipelen dat Lazarus in slaap was gevallen en Hij naar Bethanië zou gaan om hem te wekken. De discipelen dachten dat het goed nieuws was. Als Lazarus sliep zou hij aan het herstellen zijn van zijn ziekte. Maar Jezus zei tegen hen: “Lazarus is dood.” (Johannes 11:4-5, 11-14)

Lazarus was al vier dagen dood toen Jezus en Zijn vrienden in Bethanië arriveerden. Maria en Martha namen Jezus mee naar de plaats waar Lazarus was begraven. Jezus vroeg of de steen voor het graf weggerold kon worden.

De mensen waren benieuwd wat Jezus vervolgens zou doen. Zij waren verrast Jezus luid te horen roepen: “Lazarus, kom naar buiten.” (Johannes 11:43) Zij keken verbaasd toe toen Lazarus het graf uitschuifelde naar Jezus toe met zijn grafklederen aan. Jezus had Lazarus weer tot leven geroepen!

Volgens Jezus sliep Lazarus, alhoewel hij niet droomde zoals u ’s nachts misschien droomt. De Bijbel vertelt ons dat wanneer mensen sterven hun gedachten sterven (Psalm 146:4) en zij “niets weten” (Prediker 9:5). Psalm 115:17 zegt, dat “de doden de Heer niet loven” en beschrijft de dood als ”stilte”.

Wanneer het tijd is om wakker te worden

Mensen, die sterven, slapen in hun graven en wachten op de dag dat Jezus terugkomt om hen te wekken. “Want de Heer zelf zal uit de hemel neerdalen wanneer de aartsengel zijn stem verheft en de bazuin van God weerklinkt. Dan zullen eerst de doden die Christus toebehoren opstaan.” (1 Thessalonicenzen 4:16)

Wat een fantastische gedachte! Onze familieleden en vrienden, die gestorven zijn, rusten vredig in een droomloze slaap! Er is niets angstaanjagends of schrikwekkends aan deze slaap, want dode mensen weten niet wat er gebeurt. Het volgende dat zij na de dood zullen meemaken zal zijn, dat Jezus hun naam roept en de vreugde van de wetenschap dat zij voor altijd bij Hem zullen zijn.

Sommige mensen denken dat iedereen een ziel heeft, die na de dood doorleeft. Toen God Adam schiep maakte Hij hem uit het stof van de aarde en ademde toen de levensadem in hem. De Bijbel zegt dat Adam ‘een levende ziel werd’. (Genesis 2:7) In plaats van dat Adam een onsterfelijke ziel kreeg was Adam veeleer een ziel net als wij. Toen Adam stierf leefde zijn ziel niet verder. Hij viel gewoon in een dusdanig diepe slaap, dat niemand hem daaruit wakker kon maken (zie Psalm 104:29).

Jezus zei tegen Martha: “Ik ben de opstanding en het leven.” (Johannes 11:25) In plaats van dat de dood het einde van alles is, is het veeleer de belofte van een nieuw begin, dat plaats vindt wanneer Christus terugkomt.

Paulus schreef aan de christelijke gelovigen in Korintië: “Ik zal u een geheim onthullen: wij zullen niet allemaal eerst sterven – toch zullen wij allemaal veranderd worden, in een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, wanneer de bazuin het einde inluidt. Wanneer de bazuin weerklinkt, zullen de doden worden opgewekt met een onvergankelijk lichaam en zullen ook wij veranderen.” (1 Korintiërs 15:51-51)

Dood is een verdrietige zaak. Toen God de aarde schiep was het Zijn bedoeling dat de mens eeuwig zou leven zonder dood te gaan. De dood bestaat omdat er zonde in de wereld is. God voelt het verdriet, dat wij voelen wanneer wij een dierbare vriend of familielid verliezen. Maar op een dag zal Jezus, ‘de opstanding en het leven’, terugkomen en iedereen, die Hem heeft liefgehad en voor Hem leefde, uit de dood opwekken.

Wat zal dat een dag zijn! Mensen, die door de dood gescheiden waren, zullen elkaar weer zien. Kinderen zullen ouders en grootouders zien en ouders en grootouders zullen kinderen en kleinkinderen zien. Broeders en zusters en vrienden zullen weer herenigd worden. En Daniël zal zijn opa weer zien!

What's wrong with Grandpa DUTCH