Zij duwde mij het boek in handen. Met tegenzin nam ik het aan, maar had niet de intentie het te lezen. Om beleefd te zijn bedankte ik haar er nog voor. Natuurlijk vertelde ik haar niet, dat ik, zodra ik thuis zou zijn gekomen, het boek zou weggooien. Zij glimlachte en moedigde mij opnieuw aan het boek te lezen. Ik stak het in mijn zak, zodat zij het kon zien, en reed op mijn fiets weg.

Het is nu twintig jaar geleden en ik ben dankbaar dat dit boek nooit bij het afval is beland. Op één of andere manier kwam het helemaal onderin mijn boekenrek terecht. Daar stond het meer dan een jaar, verwaarloosd en vergeten.

Het leven verrast ons elke keer opnieuw, nietwaar? De status-quo kan opeens overhoop worden gegooid. Een auto-ongeluk. Een financiële crisis. De dood van een geliefd iemand. Een doktersbezoek. Een gebroken hart. Wat dan ook. Het ene moment lijkt alles goed en in orde te zijn en het volgende ogenblik verandert het leven plotsklaps.

Ik weet precies waar ik het over heb. En net als u heb ik het bij veel anderen gezien. Het vertrouwde begint plotseling te wankelen. Wat tot nu toe normaal was is opeens onzeker geworden – dat is angstaanjagend. Bij mij was het een gebroken hart. De details zal ik u besparen. Als u hetzelfde overkwam dan weet u, dat de uitdrukking ‘een gebroken hart’ niet bij benadering de diepte en duisternis  beschrijft, van wat er op die momenten in iemand plaatsvindt. Twijfel, onzekerheid en afwijzing groeien waar eerder vertrouwen, zin en geluk heersten.

Mijn ‘gebroken hart’ verlamde mij, hoewel ik anders een tamelijk vrolijk en makkelijk mens ben. Ik sloot mij sociaal en emotioneel af. Depressie, een woord dat ik tot dan alleen van horen zeggen kende, klopte aan mijn deur. Ik keek in de spiegel naar het mij nu vreemde gezicht, en vroeg mij af of het leven werkelijk de moeite waard was om te leven. Serieus: wanneer de dingen zich zo snel, zo negatief en zo onverwachts kunnen ontwikkelen, hoe kan ik mij dan ooit weer zeker voelen?

Op een dag staarde ik lusteloos naar mijn boekenrek. Ik las vlug de boektitels. En toen zag ik het: dat boek – helemaal onderaan. Bijna alsof iemand mij vertelde het van de plank te nemen. Ik aarzelde, want ik was mij ervan bewust om wat voor soort boek het zou draaien. De gedachte hield echter aan en zonder het te kunnen geloven deed ik een greep naar het boek. Ik wist precies waar dit boek over zou gaan. Of?

Zoals later bleek zat ik er volledig naast. Om te zeggen, dat dit boek mijn wereld op z’n kop zette (of beter gezegd: mij weer met beide benen op de grond zette) zou een complete understatement zijn. Ik schatte mijzelf tot dan in als een goed geïnformeerd en verstandig persoon, maar dit boek verraste mij. Ik kon het niet meer neerleggen. Zat ik in zoveel dingen tot nu toe zo verkeerd? Het korte, maar eerlijke antwoord: Ja!

Wat was dat dan voor een boek? Wat stond erin? Waarom had ik in het begin zo’n tegenzin om het te lezen? Wel, het was een religieus boek… Ik weet precies, wat veel van jullie nu denken. Zeer waarschijnlijk precies hetzelfde als wat door mijn hoofd ging toen ik het boek voor de eerste keer kreeg. “Geen interesse. Bedankt, maar niet heus.” Zoals bij veel anderen was mij ook ingeprent, wat de religie voor fouts voortgebracht had. Onwetendheid. Geweld. Macht en geld. Daar wilde ik niets mee te maken hebben. Wie zou mij dat kunnen verwijten? Of u?

Maar wat als het hele slechte van de godsdienst niet het complete verhaal is? Wat als er daarbuiten toch iets beters zou zijn? Wat als God niet zo slecht zou zijn als menig godsdienst hem voorstelt? Wat als God geloofwaardig, verstandig en bewonderenswaardig zou zijn? Wat als de wereldgeschiedenis een geschiedenis zou zijn, van wie God in werkelijkheid is? Wat als er goede redenen zouden zijn om in een werkelijk goede God te geloven?

Terwijl ik zo aan het lezen was ordende en vergrootte mijn wereldbeeld zich. In groter verband leek mij alles logischer, nog meer dan ik het mij ooit had kunnen voorstellen. Ook mijn leven kreeg een diepere zin en betekenis. Mijn gebroken hart genas en een ontwakende hoop liet dingen om mij heen in een nieuw licht zien. Wat als God werkelijk zo goed is, zoals dit boek Hem beschrijft of het op zijn minst beweert? Alles zou veranderen, ikzelf inbegrepen.

De kunst bestond er echter uit dit hele thema van ‘God en godsdienst’ met nieuwe ogen te benaderen. Waarom? Heel simpel omdat zoveel, wat ik tot dan aangenomen had, zo compleet en afschrikwekkend fout was. Het volgende heb ik bijvoorbeeld geleerd:

  • Er zijn veel goede redenen om in het bestaan van God te geloven.
  • God is liefde in de mooiste en diepste überhaupt voorstelbare dimensie.
  • God is volkomen rechtvaardig, Zijn handelen overtuigend. Hij is niet de strenge en straffende controlefreak, zoals Hij vaak voorgesteld wordt.
  • De opvatting, dat God bepaalde mensen op een plek, de hel, in alle eeuwigheid laat lijden, is een afschuwelijke (en angstaanjagende!) leugen.
  • Al het leed en de pijn, waarvoor God vaak verantwoordelijk wordt gehouden, is uiteindelijk nóch Zijn schuld, nóch Zijn fout.
  • Oude profetieën voorspellen met verbluffende nauwkeurigheid de actuele en instabiele toestand van de wereld.
  • Misbruikte en manipulerende religie is wel de grootste hindernis om tot een juist begrip en waardering van God te komen.

Dat alles en nog veel meer staat in dat boek. Het heeft mijn hele leven veranderd. Er gaat geen dag voorbij, waarop ik niet dankbaar ben dat dit boek niet de weg naar de prullenbak heeft gevonden. Op één of andere manier vond het zijn weg naar mijn boekenrek en lag daar tot het juiste ogenblik. Wie weet is het nu misschien het juiste moment voor u? Niemand kan gedwongen worden om in God te geloven en Hem lief te hebben. Het tijdstip moet kloppen, het hoofd moet er klaar voor en het hart geopend zijn. Deze deuren kunnen echter alleen van binnenuit worden geopend. Het is een persoonlijke en individuele beslissing. God wilde het zo – en niet anders.

Later vond ik de vrouw, die mij dat boek een jaar daarvoor had gegeven. Voor ik überhaupt iets zeggen kon, merkte zij op één of andere manier meteen dat ik het boek gelezen had. Ik glimlachte, omarmde haar en bedankte haar. Zij glimlachte terug met tranen in de ogen. Zij vertelde mij, dat ook zij dat boek een keer had gekregen. Haar leven had zich, net als het mijne,  onvoorzien ten goede veranderd. Zij wilde gewoon deze ervaring doorgeven.

En nu doe ik hetzelfde… Bijna ben ik vergeten u de naam van het boek te vertellen. Het is ‘De grote strijd’. Het juiste boek op het juiste moment – voor u?

Ik wens en bid dat dat zo is.

right-book-cover-dutch-v2